Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Więcej informacji Zgadzam się
baza turystyczna
Ratusz miejski - Muzeum Regionalne
ul. Narutowicza 1, Radomsko
(044) 683-56-51
muzeum.radomsko.pl/



Obecny Ratusz klasycystyczny z 1830-60 jest już drugim ratuszem w historii miasta. Pierwotnie ta najważniejsza w mieście budowla wznosiła się pośrodku rynku, dzisiejszego placu 3 Maja. Z dokumentów sporządzonych podczas lustracji dóbr królewskich wynika, że pierwszy, wzniesiony prawdopodobnie około XV wieku, spłonął w pożarze w 1562 roku.

Odbudowany ratusz spłonął po raz kolejny w 1624 roku w pożarze podłożonym pod miasto przez Lisowczyków. O jego odbudowie świadczy dokument wystawiony 3 lipca 1643 roku przez Władysława IV: "Ratusz Mieyski tuteyszy własnym kosztem i pracą mieszkańców ku ozdobie miasta wystawionym został".

Na początku XIX wieku ratusz był w już w takim stanie, że miastu nie pozostało nic innego jak zbudować nowy. Plany uporządkowania centrum, rozbiórki stodół, prostowanie ulic, jakie powstały w latach 1824-27, wydawały się stosownym momentem. 17 marca 1828 roku Komisja Rządowa Królestwa Polskiego podjęła decyzję o rozebraniu starego i budowie nowego ratusza.

Prace trwały blisko 36 lat. Kolejni burmistrzowie starali się przenieść ratusz z centralnej części rynku na róg nowo wytyczonej ulicy Piotrkowskiej, dziś Narutowicza, dowodząc, że tradycyjna lokalizacja zasłania inne budynki rynku i "defigóruje cały prospekt miasta". Nie lada kłopotem było także przekonanie parafii św. Lamberta, właściciela jednego z narożnych placów, na którym miał stanąć budynek, aby odsprzedała tę ziemię miastu. Parafia prowadziła tam dochodową karczmę o nazwie "Wesoła" i z trudem przyszło jej zrezygnować z korzyści płynących z tej działalności. Starania o nowy ratusz zakończyły się jednak pomyślnie. Prace nad budową sprawował budowniczy Józef Osłowski. Nowy budynek przekazany został do użytku władz miejskich dopiero w 1860 r.

Jest to eklektyczny budynek jednopiętrowy — składa się z dwóch prostokątnych skrzydeł ustawionych pod kątem prostym, zwieńczonych dwiema wieżami w przeciwległych narożnikach. Piętrowe budynki połączono neogotycką, czterokondygnacyjną, sześcioboczną wieżą z wejściem na parterze ujętym dwoma pilastrami. Nad wejściem znajduje się balkon z kamienną balustradą. W górnej kondygnacji umieszczono herb miasta, godło Polski oraz kwadratowe tarcze zegarowe. Szerszą część wieży okala szeroki gzyms nadwieszony na arkadach. Nad gzymsem wąski, sześcioboczny fragment nakryty blaszanym daszkiem. Drugą kwadratową wieżę dobudowano w okresie międzywojennym. Zamyka one monotonne i zbyt długie skrzydło budynku przy ul. Narutowicza.

W latach dwudziestych XX wieku ratusz został przebudowany i znacznie powiększony według projektu radomszczańskiego architekta Włodzimierz Muchy. Do 1975 r. ratusz był siedzibą władz miasta. Obecnie sale ratuszowe są miejscem ekspozycji i wystaw Muzeum Regionalnego.