Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Więcej informacji Zgadzam się
baza turystyczna
Kościół pokartuzki p.w. Matki Boskiej Bolesnej
ul. Kartuzka 94, 97-540 Gidle

Kościół pokartuzki w 
Gidlach.

Kościół pokartuzki pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej z bramą cmentarną i dzwonnicą,  murowany, zbudowany w latach 1751-1767, jest pozostałością po pustelni.


Barokowy kościół zbudowano dla sprowadzonych do Gidel kartuzów przez Zuzannę z Przerębskich Oleską, która przeznaczyła im część swoich ziem. Po kasacji zakonu w 1819 r. kościół bez administratora niszczał,  woda spiętrzona przez pobliski młyn podmywała fundamenty. W trosce o budowlę oddano ją w 1835 r. pod opiekę hrabiemu Ksaweremu Biedrzyckiemu, dzierżawcy dóbr gidelskich. Nie wywiązał się on z tego obowiązku, zamieniając świątynię na magazyn zbożowy, co spowodowało dalsze jej niszczenie. W 1879 r. zapadła decyzja o przeznaczeniu kościoła na parafię. W 1898 r. rozpoczął się poważniejszy remont świątyni, która w przeciągu dwóch wieków nie przeszła znaczących zmian architektonicznych. Dzięki temu możemy oglądać ją w niemal pierwotnym stanie. Odnowiono jedynie fasadę, wieżę zamieniono na sygnaturkę, a dachy zyskały nowe pokrycia. Jest to budowla orientowana w formie trójnawowej bazyliki, wzniesiona na planie prostokąta. Posiada prostokątne prezbiterium z przybudówkami po bokach i zakrystią od południa.

Kościół pokartuzki w 
Gidlach

Dwukondygnacyjna fasada z oknem na chór zwieńczona falistym szczytem podzielona jest pilastrami. W niszach i na cokołach umieszczono figury Chrystusa i czterech ewangelistów oraz dwa kartusze z herbami Odrowąż i Nowina. Nawy boczne otwarte są ku nawie głównej arkadami filarowymi. Wewnątrz sklepienia kolebkowe z lunetami. Ściany rozdzielają pilastry toskańskie. Wyposażenie kościoła utrzymane jest w stylu późnobarokowym i rokokowym. Ołtarz główny pochodzi z 2 poł. XVIII w., zdobią go polichromowane rzeźby przedstawiające patronkę kościoła w otoczeniu postaci świętych. Rokokowe ołtarze boczne mieszczą obrazy św. Brunona i św. Macieja z 2 poł XVII w. W świątyni znajdują się jeszcze cztery rokokowe ołtarze malowane iluzjonistycznie. Ozdobą wnętrza są pochodzące z 2 poł. XVIII w. rokokowe stalle, konfesjonały, ławki i drzwi do zakrystii. Stanowią one dzieło braci kartuzów gidelskich, którzy posiadając duże zdolności artystyczne, sami upiększali swoją świątynię. Do najcenniejszych zabytków należy również chrzcielnica z XVII w.


Obok kościoła brama cmentarna z dzwonnicą. kartuzów.